Διαβάζω σε ημερήσια βάση όλες ανεξαιρέτως τις εφημερίδες τοπικές και παγκύπριες και διαπιστώνω πως αρκετές στήλες και μεγάλες «εκτάσεις» με πολύ θυσιασμένο μελάνι αφιερώνονται στο ΑΚΕΛ, την ΕΔΟΝ, τη ΠΕΟ, τη Χαραυγή τον Άστρα και βεβαίως στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημήτρη Χριστόφια.
Φαρμάκι στάζει από παντού σε κάθε ευκαιρία και κάθε αφορμή. Είπε λέει τις προάλλες ο Λάζαρος Μαύρος στην εκπομπή του πως η ΕΔΟΝ εκτός από το εισιτήριο για το φεστιβάλ της θα πρέπει να καλέσει και τους άνεργους να τους δώσει συσσίτιο μέσω των κοινωνικών παντοπωλείων και η εφημερίδα το φιλοξενεί δίκην παραπολιτικού σχολίου. Ανέφερε λέει αλλού η Σημερινή πως η Χαραυγή σχολίασε τη συνέντευξη Ανδρέα Αριστοδήμου μετά την αποφυλάκισή του και δημιουργείται έτσι η ανάγκη στο δημοσιογράφο Μάριο Δημητρίου να γράψει ολόκληρο άρθρο. Κούνια που μας κούναγε.
Η εφημερίδα το Ποντίκι είναι σχεδόν σχεδιασμένη στα μέτρα της αντιακελικής προπαγάνδας σε σημείο που διερωτώμαι αν πρέπει να μετακομίσουν τα γραφεία της απέναντι από το οίκημα της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ στην Εζεκία Παπαϊωάννου για να έχουν και καλύτερη θέα των όσων γράφουν.
Η εφημερίδα Αλήθεια στηρίζεται σε ένα μεγάλο βαθμό στην ειδησιογραφία της στο ΑΚΕΛ, το Προεδρικό και ότι σχετικό με την κυπριακή αριστερά μπορεί να κατεβάζει ο ανθρώπινος νους. Οι πρώτες σελίδες, ειδικά στα ζητήματα που αφορούν την πολιτική πτυχή της ημερήσιας ειδησιογραφίας, η λέξη ΑΚΕΛ είναι αυτή που εμφανίζεται πιο συχνά από οποιαδήποτε άλλη. Άσε που γράφουν και του κόσμου τις ανακρίβειες και κάθε λογής ασυναρτησία.
«Ο Πολίτης» σε ένα ξέσπασμα ειρωνείας και ένα κρεσέντο παραλογισμού αφήνει το ένα στέλεχος του κόμματος και ασχολείται με το άλλο. Την τιμητική τους βεβαίως έχουν τα πιο προβεβλημένα στελέχη του ΑΚΕΛ όμως η ουσία είναι πως η γεύση που σου μένει διαβάζοντας την εφημερίδα είναι πως το ΑΚΕΛ ούτε λίγο ούτε πολύ είναι έκπτωτο στην κοινωνία των πολιτών. Για τον Φιλελεύθερο, ούτε λόγος. Άλλωστε το άρθρο μου αυτό, όπως και αρκετά προηγούμενα κανένας δεν πρόκειται να το φιλοξενήσει πέραν από της Χαραυγής.
Βαράτε αλύπητα και κάτω από τη μέση αν θέλετε. Τους ακελιστές δεν τους τρομάζουν οι επιθέσεις σας. Έχουν ασπίδα προστασίας την ιστορία και τους αγώνες που έδωσαν όλα αυτά τα χρόνια. Το αίμα και τον ιδρώτα που πότισαν την κυπριακή γη. Πανοπλία μας στον αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία είναι η ειλικρίνεια και η αγάπη με την οποία προσεγγίζουμε τα θέματα της κυπριακής επικαιρότητας. Διαχρονικά όχι μόνο σήμερα.
Οι απειλές και τα εκβιαστικά διλήμματα που θέτουν στο λαό δεν πείθουν κανένα που είναι ελαφρώς, έστω, υποψιασμένος. Η λάσπη και ο ανοίκειος πόλεμος, οι εκφοβισμοί και τα κοσμητικά επίθετα από κάποιους είναι πλέον σαν τίτλοι τιμής και κοινωνικά παράσημα προσφοράς και αγώνα. Το να σε βρίζει και να σε κτυπά κάποιος που δεν είναι «καθαρός» δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο παρά «νισιάνι» κοινωνικής αναγνώρισης οπότε κτυπάτε αλύπητα. Ίσως στο τέλος πρέπει να πούμε και …ευχαριστώ.
Μάριος Δ. Ιγνατίου
Μέλος Κ.Ε. ΑΚΕΛ
